از فشــــــــــــار زنــــــــــدگی نتــــــــــرس
از دیـــــــگران شــــــــــــکایـــــــــت نــــکن!!!
خـــــــــــــودت را تغـــــــــــــــییر بــــــــــــده!
از آنـــجا که برای مــــحافظت از پای خـــــود،
پوشیـــــــدن یک دمپـــــــایی آسان تــــــر از
فــــــــرش کــــــــــردن کــــل زمیـــــن است
تا حـــــــالا خــــــــــدا رو ســــرچ کردی ؟؟!!
از ابـــــــــــو سعیــــــد ابوالخیــــــر پرسیدند
خـــــــــــــدا را کـــــــــــــــــــــــــجا جوییــــم
ابـــــــــــــو سعیــــــــد در پاســـــــــــخ گفتد
کــــجا جـــــــستیـــــــــد کـــــــه نیـــافتید ؟
تـو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب
بدینسان خــوابها را با تو زیبـــا می کنــم هر شب
تبـی این گاه را چون کـــوه سنگین می کند آنگاه
چه آتشها که در این کــــوه برپا می کنم هر شب
تماشایی است پیـــچ و تاب آتش ها خوشا بر من
که پیــــــچ و تاب آتش را تماشا می کنم هر شب
مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست
چگــــونه با جنون خــــــود مدارا می کنم هر شب
چنان دســتم تهی گردیده از گــــرمای دســـت تو
که این یخ کرده را از بیکسی ها می کنم هرشب
تمام سایه ها را می کشـــم بــــر روزن مهتـــــاب
حضورم را ز چشم شـهر حاشا می کنم هر شب
دلــم فریاد می خواهد ولـــی در انـــزوای خویــش
چـــه بی آزار با دیوار نجـــوا می کنـــم هــــر شب
کجـا دنبـــال مفـــهومــی برای عشق می گردی ؟
که من این واژه را تا صبـح معنا می کنم هر شب
غنچه از خـــواب پــرید و گلی تازه به دنیـــا آمد
خار خنـــــــدید و بــــــه گل گفـــــــتت : سلام
و جوابــی نشنید ...خار رنجــید ولی هیچ نگفت
ساعتـی چند گذشت.. گل چه زیبا شده بود ...
دســـــــــــــت بی رحمــــــی آمــــد نزدیک ...
گل ســــــــراسیمه ز وحـــــــشت افســرد ...
لیک آن خار در آن دست خلید و گل از مرگ رهید
صبح فردا که رسیدخار با شبنمی از خـواب پرید
گل صمیمانه بــــــــــــه او گفــــــت : سلام ...